ÖSSVمدرک رسمی مربیگری
۱۴+سال مربیگری
۶گام به ترتیب
۰پورسانت فروش
تجهیزات اسکی لباس شما نیستند؛ ابزار دقیقِ بیومکانیکی شما هستند.
انتخاب اشتباه (مخصوصاً در مورد کفش) نهتنها درد مفصلی و تاول میسازد، بلکه روند پیشرفت تکنیک شما را کاملاً متوقف میکند. در این راهنما اصطلاحات فنی، استانداردهای روز دنیا و معیارهای انتخاب را کالبدشکافی کردهایم تا با دیدی باز وارد فروشگاه شوید. هیچ برند خاصی توصیه نمیشود و ما از هیچ فروشندهای پورسانت نمیگیریم.
رایجترین اشتباه، قبل از رسیدن شما به فروشگاه رخ میدهد
اکثر افراد اول چوب اسکی را میخرند، چون چیز دیدنی ماجراست، و کفش را آخر از همه، چون بخش خستهکنندهی ماجراست. ترتیب درست دقیقاً برعکس است. خرید نامناسب یا متوسطِ چوب اسکی قابل چشمپوشی است، ولی کفش اسکی هیچوقت. چوبی که یک سایز بلندتر باشد فقط کمی از چابکی شما کم میکند، اما کفشی که اندازه نباشد یا زاویهاش با ساق پای شما جور نباشد، کنترل لبه را از شما میگیرد و هیچ کلاس آموزشی هم جبرانش نمیکند. اگر بودجهی شما فقط برای یک انتخابِ درست کافی است، آن را خرج کفش کنید.
ترتیب درست خرید
شش گام، به همین ترتیب. هر گام وقتی معنی میدهد که گام قبلی انجام شده باشد.
۰۱
کفش اسکیتنها تصمیمی که سازش در آن گران تمام میشود. برایش یک بعدازظهر کامل و یک بوتفیتر وقت بگذارید، نه بیست دقیقهی آخر خرید.
۰۲
کفی طبی و تنظیم زاویه ساقبخشی از کفش است، نه لوازم جانبی. کف پای مهارشده و ساقی که با فرم پای شما تنظیم شده، تعیین میکند که اصلاً میتوانید روی لبهی بیرونی فشار بیاورید یا نه.
۰۳
چوب اسکیحالا، و بر اساس زمینی که واقعاً روی آن اسکی میکنید، نه زمینی که آرزویش را دارید.
۰۴
فیکس و استاندارد کفیبخش ایمنیِ ماجرا. کفیِ کفش و فیکس باید برای یکدیگر تأییدشده باشند، وگرنه رهاسازی درست عمل نمیکند؛ فرقی هم نمیکند تجهیزات چقدر گران باشند.
۰۵
سرویس لبه و کفی چوبزوایای لبه و ساختار کفی، متناسب با سطح شما و برفی که روی آن اسکی میکنید. کمهزینهترین کاری که میتوانید انجام دهید، با محسوسترین تأثیر.
۰۶
کلاه و تجهیزات ایمنیدر این فهرست آخر آمده، اما در اولویت آخر نیست. نو بخرید، درست اندازه کنید، و بعد از هر ضربهی شدید تعویضش کنید.
اگر بودجه به همهچیز نمیرسد: کفش و تنظیم فیکس قابل مذاکره نیستند؛ در چوب میتوانید یک سال مدل عقبتر بروید.
کفش قبل از چوب
این ترتیب، یک جزئیات بیاهمیت نیست.
خرید متوسطِ چوب قابل چشمپوشی است، ولی کفش نه. کفشی که اندازه نباشد، سطح نهایی تکنیک شما را محدود میکند، هرچقدر هم تمرین کنید.
فلکس بر اساس بدن، نه غرور
سفتتر یعنی بهتر نیست.
فلکسی که در دمای منفی ده درجه نتوانید خمش کنید، فشار جلو را از شما میگیرد و به عقبنشینی وادارتان میکند.
شعاع بر اساس کاربرد
شعاع، حسِ چوب را تعیین میکند.
چوبِ شعاعکوتاه خودش تمایل به چرخیدن دارد و چوبِ شعاعبلند، سرعت و فضای باز میطلبد. بر اساس پیستی انتخاب کنید که واقعاً روی آن اسکی میکنید.
فیکس یعنی ایمنی
جای آزمون و خطای شخصی نیست.
نصب، تنظیم و تست عملکرد طبق استاندارد ISO 11088 کار یک تکنسین دارای صلاحیت است. این تنها بندی است که هیچ انعطافی ندارد.
۱. کفش اسکی؛ قلب تپندهی تجهیزات
کفش، فرمانِ چوب اسکی شماست.
کفش، انرژی بدن شما را مستقیم به لبهی چوب منتقل میکند. کفشی که خیلی نرم باشد بخش زیادی از این انرژی را هدر میدهد و کفشی که خیلی پهن باشد باعث میشود لبه با تأخیر بگیرد. هر دو در فروشگاه راحت به نظر میرسند و روی پیست از دقت شما کم میکنند.
تست پوسته؛ کاری که باید قبل از هر چیز انجام دهید
- لاینر را دربیاوریدپا را داخل پوستهی خالی بگذارید و انگشتان را کاملاً به جلو بچسبانید. این تنها روش واقعی سنجش اندازه است؛ عددِ روی جعبه نیست.
- پشت پاشنه را اندازه بگیریدحدود یک تا یکونیم انگشت فضا برای فیت اسپرت، و نزدیک دو انگشت برای فیت راحت. بیشتر از این یعنی کفش بزرگ است، هر عددی که رویش نوشته شده باشد.
- عرض قبل از طولاگر لست با فرم پای شما جور نباشد، هیچ سایزی نجاتش نمیدهد و عملاً دارید یک مشکلِ درد و فشار میخرید.
- حجم روی رویهی پاحجم زیاد باعث میشود پاشنه هنگام تعویض لبه بالا بیاید. و دقیقاً همین تأخیر کوچک است که هنگام زاویه دادن به چوب، کنترل را از شما میگیرد.
- سایز مندو پوینتسایز کفش شهری شما هیچ ربط مستقیمی به سایز کفش اسکی ندارد. مندو پوینت طول پا بر حسب سانتیمتر است، نه شمارهی کفش.
- قالبگیری حرارتیلاینرهای قابل قالبگیری را متخصص با حرارت به فرم پای شما درمیآورد. این کار فیت را بهتر میکند، اما هرگز یک پوستهی بزرگ را کوچک نمیکند.
فلکس ۷۰ تا ۹۰
مبتدی.
نرم، راحت و بخشنده. در سرعت پایین و در حال یادگیری، سفتی بیشتر هیچ کمکی نمیکند و فقط تعادل را سختتر میکند.
فلکس ۹۰ تا ۱۲۰
متوسط.
تعادل بین راحتی و انتقال قدرت. اکثر اسکیبازانی که فکر میکنند به ۱۳۰ نیاز دارند، در واقع اینجا بهتر اسکی میکنند.
فلکس ۱۲۰ تا ۱۷۰
پیشرفته و مسابقهای.
بسیار سفت و واکنشگرا، مخصوص کاروینگ تهاجمی و دروازه. فقط در صورتی که وزن و قدرت شما واقعاً بتواند آن را خم کند.
لست باریک، حدود ۹۶ تا ۹۸ mm
پای لاغر یا اسکیباز تهاجمی.
بیشترین دقت در انتقال نیرو، کمترین تحمل برای پای پهن.
لست متوسط، حدود ۱۰۰ mm
استانداردترین فرم.
برای اکثر پاها بهترین نقطهی تعادل بین کنترل و راحتی.
لست پهن، حدود ۱۰۲ تا ۱۰۵ mm
پای پهن یا راحتی مطلق.
راحتتر، اما با کمی تأخیر بیشتر در درگیر شدن لبه.
دو چیزی که تقریباً همه از قلم میاندازند
- کفی طبی اختصاصیکفیِ کارخانه معمولاً یک مقوای تخت است. کفی طبی قوس کف پا را مهار میکند و نمیگذارد قوس زیر فشار بخوابد و پا داخل پوسته پهن شود؛ اتفاقی که باعث میشود بخشی از نیروی شما قبل از رسیدن به لبه هدر برود.
- تنظیم زاویه ساق، کنتینگ (Canting)تقریباً هیچکس پای کاملاً صاف ندارد. اگر پوسته با هندسهی درشتنی شما تنظیم نشده باشد، ناخودآگاه چوب را تخت نگه میدارید و با لبهی بیرونی میجنگید. برای کاروینگ تمیز، این یک ظرافت نیست، پیشنیاز است. اندازهگیری و تنظیمش هم کارِ یک بوتفیتر حرفهای با دستگاه همراستایی است، نه چیزی که با چشم یا از راه دور حل شود.
فرمول فلکس: پنج عامل، نه فقط سطح شما
جدول بالا فقط نقطهی شروع است، نه جواب نهایی. اینکه کفش شما واقعاً چقدر باید سفت باشد به پنج چیز بستگی دارد: تعداد روزهای اسکی شما در سال، وزنتان، قدرتی که واقعاً میتوانید رو به جلو به ساق کفش وارد کنید، قد شما (چون ساق بلندتر یعنی اهرم بلندتر و فشار بیشتر) و تازه در آخر، سطح فنی شما. یک اسکیباز سبک و قدبلند با یک اسکیباز سنگین و کوتاهقد، حتی با تکنیک یکسان، به فلکس یکسان نیاز ندارند.
پیشنهاد من از تجربهی کاری: اگر بیشتر از بیست تا سی روز در سال اسکی میکنید، آمادگی بدنی خوبی دارید، یا معمولاً ورزشهای حرکتی جدید را سریع یاد میگیرید، یک پله بالاتر از فلکسی بروید که جدول برایتان تعیین میکند. در طول یک فصل داخلش رشد میکنید، بهجای اینکه بعد از یک فصل دوباره خرید کنید. اگر هیچکدام از این سه مورد دربارهی شما صدق نمیکند، روی همان عدد جدول بمانید. همین اصل دقیقاً برای انتخاب چوب هم صادق است.
قانون عملی برای وقت پرو: بعدازظهر بروید که پا کمی متورم است،
جوراب واقعی اسکی خودتان را بپوشید، و حداقل ۹۰ دقیقه وقت بگذارید. کفشی که در بیست دقیقه خریده شود، پرو نشده است.
۲. چوب اسکی؛ انتخاب بر اساس پیست، نه بر اساس آرزو
عرض میانی تعیین میکند چوب برای چه برفی ساخته شده است.
قاعدهی پشت این ماجرا ساده است و استثنا ندارد: هرچه عرض میانی بیشتر باشد، برای برف نرم و خارج پیست بهتر است؛ و هرچه عرض میانی کمتر باشد، روی برف کوبیده و سفت بهتر عمل میکند. بقیهی مشخصات چوب (شعاع، طول و ساختار) بعد از این تصمیم میآیند.
پیست و کاروینگ، حدود ۶۴ تا ۷۵ mm
برای برف کوبیدهشده.
چسبندگی لبهی بالا و پاسخ سریع روی پیست سفت. در برف پودری عمیق شناور نمیماند و آنجا کار سختی دارد.
آلمانتین، حدود ۷۵ تا ۹۵ mm
انتخاب حدود ۷۰٪ اسکیبازان.
هم روی پیست کوبیده و هم در پودر کمعمق عملکرد خوبی دارد. اگر فقط یک جفت چوب میخرید، معمولاً همین است.
فریراید، بیشتر از ۹۵ mm
برف پودری و عمیق.
برای شناور ماندن خارج از پیست ساخته شده. همان پهنا روی پیست یخی، تعویض لبه را کند و خستهکننده میکند.
شعاع، طول و آنچه روی برچسب نوشته نشده
- شعاع کوتاه، حدود ۱۰ تا ۱۴ مترمخصوص پیچهای کوتاه و تند، مثل اسلالوم. خودِ چوب زود وارد پیچ میشود و هرچه لبه را سریعتر عوض کنید، بهتر جواب میدهد. در عوض، در سرعتهای بالا کنترلش سخت و ناپایدار میشود.
- شعاع متوسط، حدود ۱۵ تا ۱۸ مترهمهکارهترین گزینه. اگر قرار است فقط یک چوب بخرید و بیشتر وقتتان روی پیست کوبیده میگذرد، این بازه کمترین نقطهضعف را دارد.
- شعاع بلند، بالای ۱۸ متربرای سرعت بالا و پیچهای باز، مثل مارپیچ بزرگ. در سرعت بسیار پایدار است، اما پیست باز، مهارت بالا و دامنهی حرکتی زیاد میخواهد؛ وگرنه اصلاً نمیتوانید خمش کنید.
- طول از شعاع و کاربرد پیروی میکند، نه فقط از قدقانون «تا چانه یا تا بینی» فقط نقطهی شروع است. وزن، سرعت و شعاع آن را جابهجا میکنند: یک اسکیباز سنگین و سریع به چوب بلندتر از جدول نیاز دارد و یک اسکیباز سبک روی شعاع کوتاه، به کوتاهتر.
- سختی پیچشی، عاملِ چسبندگی روی یخچوبهایی با دو لایهی تیتانال زیر بار زیاد نمیپیچند، بنابراین دماغه و دم همزمان برف را میگیرند. همین چیزی است که چوبهای نرم روی پیست یخی کم دارند.
- سال مدل، معمولاً استدلال خوبی نیستبین دو سال متوالی از یک مدل، اغلب فقط طرح گرافیکی فرق میکند. اختلاف قیمت اما واقعی است.
- همان فرمول فلکس، اینجا هم صادق استکسی که زیاد اسکی میکند، آمادگی بدنی خوبی دارد یا ورزشهای حرکتی را سریع یاد میگیرد، میتواند چوبی یک پله اسپرتتر از سطح فعلیاش بگیرد. کسی که کم اسکی میکند، با چوب رامتر روزهای بسیار بهتری خواهد داشت.
۳. فیکس و استاندارد کفی کفش
تنها بخشی از تجهیزات که اشتباه در آن، چیزی بیش از حس بد هزینه دارد.
فیکسها کفش را به چوب وصل میکنند، اما مهمترین وظیفهشان رها کردنِ بهموقعِ کفش هنگام زمین خوردن است تا از پارگی رباط زانو جلوگیری شود. کفیِ کفش و فیکس یک سیستم هستند: اگر استانداردشان با هم جور نباشد، فیکس ممکن است دیر، زود یا اصلاً رها نکند. این ترکیب را قبل از خرید بررسی میکنید، نه بعد از آن.
استانداردهایی که روی کفیِ کفش شما نوشته شدهاند
- ISO 5355، آلپاینکفیِ کلاسیک و تخت از پلاستیک سخت. بهترین انتقال نیرو، بدترین حس هنگام راه رفتن، و سازگار با بیشترین تنوع فیکس.
- ISO 23223، گریپواکاز سال ۲۰۲۱ استاندارد مستقل خودش را دارد: کفیِ لاستیکیِ قوسدار با راه رفتن بهمراتب راحتتر. فیکس باید صراحتاً برای آن تأیید شده باشد.
- ISO 9523، تورینگکفیِ قوسدار کفشهای تورینگ. فقط در فیکسهایی که برای این استاندارد آزاد شدهاند قابل استفاده است.
- نشان MNCفیکسهایی با این نشان برای چند استاندارد کفی تأیید شدهاند و اگر میخواهید با کفشهای مختلف روی یک جفت چوب بروید، منعطفترین گزینهاند.
- عدد DIN و صفحهی AFDعدد رهاسازی طبق ISO 11088 از قد، وزن، سن، طول کفیِ کفش و سطح مهارت محاسبه میشود، نه حدس زده. صفحهی لغزنده زیر پنجهی کفش هم قطعهای مصرفی است: وقتی ساییده شود، رهاسازی دیگر دقیق نیست.
- محل نصبعلامت استاندارد برای اکثر افراد درست است. جابهجایی به جلو، ورود به پیچ را آسانتر و به عقب، حرکت را آرامتر میکند. این یک تصمیم آگاهانه است، نه بیدقتی در نصب.
هرگز عدد DIN شخص دیگری را برای خودتان کپی نکنید
عدد فیکس شما ترکیبی از قد، وزن، سن، طول کفیِ کفش و سطح مهارت شماست و باید توسط متخصص تنظیم و پس از تنظیم، عملکردش تست شود. تنظیم دستی بدون تست، تنظیم نیست.
۴. سرویس لبه و ساختار کفی چوب
ارزانترین کاری که میتوانید بکنید، با بیشترین تفاوت محسوس.
یک چوب مسابقهای گران با لبهی کند و کفیِ خشک، بیارزش است. برعکس، یک چوب میانردهی سالم بعد از یک سرویس درست، بهتر از یک چوب حرفهای رهاشده کار میکند. اگر امسال فقط یک چیز را در تجهیزاتتان تغییر میدهید، همین باشد.
سه پارامتری که همهچیز را عوض میکنند
- زاویه سمت کف چوب، ۰٫۵ تا ۱ درجه
تعیین میکند چوب با چه سرعتی داخل پیچ میرود. نیم درجه تهاجمی است و فوراً لبه میگیرد
و انتخاب مسابقهدهندههاست. یک درجه از اشتباهات شما راحت تر گذر میکند و برای اکثر اسکیبازان انتخاب هوشمندانه تر و مناسب تری است.
- زاویه جانبی، ۸۶ تا ۸۹ درجه
چسبندگی روی یخ سفت را تعیین میکند. ۸۷ درجه راحت تر گریپ میگیرد، سریع کند میشود و تکنیک دقیق میخواهد. اگر هنوز روی تعویض لبه کار میکنید، ۸۸ درجه مناسبتر است.
- ساختار کفیشیارهای ریز روی کفی، اصطکاک آب را مدیریت میکنند. برف سرد و خشک ساختار ظریف میخواهد و برف گرم بهاری ساختار عمیقتر. ساختار اشتباه، بدون اینکه بفهمید چرا، شما را کند میکند.
- برنامهی منظم سرویسواکس گرم تقریباً هر چهار تا شش روز اسکی، و تیز کردن لبه بهمحض اینکه ناخن دیگر روی لبه گیر نکند. سنگزنی کامل معمولاً سالی یک تا دو بار لازم است و هر بار مقداری متریال را برای همیشه میبرد.
این اعداد رنج نرمال هستند.
۵. کلاه و عینک؛ محافظان شما روی پیست
کوتاهترین بخش این صفحه و کمبحثترینشان.
کلاه درست چطور مینشیند
محکم، بدون نقطهی فشار.
با بند باز، کلاه نباید با تکان دادن سر جابهجا شود. به دنبال فناوری MIPS باشید که در برابر ضربات چرخشی محافظت میکند. اگر عینک با لبهی کلاه کاملاً همتراز نشود، همان شکاف، اولین جایی است که سرما را حس میکنید و در نهایت باعث میشود عینک را روی پیشانی بگذارید.
چه زمانی باید عوض شود
بعد از هر ضربهی شدید.
قدرت محافظت حتی وقتی از بیرون هیچ آسیبی دیده نمیشود از بین میرود. کلاه دستدوم هرگز نخرید، چون تاریخچهی سقوطش را نمیدانید. حتی بدون سقوط هم، بعد از حدود پنج سال عمر مفیدش تمام است.
عینک اسکی؛ عدد VLT را نگاه کنید، نه رنگ را
- VLT پایین، لنز تیرهبرای روزهای آفتابی و برف پرنور. در هوای ابری همین لنز، دید شما از ناهمواریها را عملاً صفر میکند.
- VLT بالا، لنز روشن یا زردبرای روزهای ابری، مه و برف. کنتراست سطح برف را بالا میبرد تا برجستگیها را قبل از رسیدن ببینید.
- لنز فتوکرومیکبا نور محیط تیره و روشن میشود. گرانتر است، اما اگر فقط یک عینک میخرید و در شرایط متغیر اسکی میکنید، منطقیترین انتخاب است.
- همخوانی با کلاهعینک و کلاه را با هم بخرید یا حداقل با هم پرو کنید. فاصلهی بین لبهی کلاه و بالای عینک، همان جایی است که در سرما اول از همه یخ میزند.
۶. نو یا دستدوم، و چه زمانی از سال بخرید
کجا صرفهجویی منطقی است و کجا گران تمام میشود.
دستدوم کاملاً منطقی است
چوب، باتوم، کاور.
چوبی از یک تا دو فصل قبل، با لبههای سالم و بدون آسیب عمیق کفی، معاملهی خوبی است. کفی را جلوی نور بگیرید و دنبال موج بگردید، و لبهها را از نظر زنگزدگی و شکستگی عمیق بررسی کنید.
هرگز دستدوم
کلاه و کفش.
کلاه، چون تاریخچهی ضربهاش را نمیدانید. کفش، چون لاینر و پوسته با پای فرد دیگری قالب گرفتهاند و این تغییر شکل برنمیگردد. کفش دستدوم، کفشِ پای یک نفر دیگر است.
زمان درست در تقویم
- اسفند و فروردین، فصل حراجبهترین قیمتهای سال، اما فقط سایزهای باقیمانده. برای چوب خوب جواب میدهد، برای کفش بهندرت، چون دقیقاً سایزهای پرتقاضا اول تمام میشوند.
- شهریور و مهر، انتخاب کاملهمهچیز موجود، تخفیف کم، و بوتفیتر هنوز برای شما وقت دارد. برای خرید کفش، حتی با قیمت بیشتر، همین زمان بهتر است.
- وسط فصلبدترین زمان برای هر دو. فروشگاه شلوغ، وقت مشاوره کم، و کار تنظیم کفش لای دو مشتری دیگر انجام میشود.
- خرید یا کرایهزیر حدود ده روز اسکی در سال، خرید چوب معمولاً صرفه ندارد، اما خرید کفش تقریباً همیشه دارد. اگر فقط یک چیز را میخرید، کفش را بخرید و چوب را کرایه کنید.
اشتباههایی که بیشتر از همه میبینم
هر شش مورد هزینه دارند و هر شش مورد قابل اجتناباند.
شش اشتباه پرهزینه
- کفش بزرگ، چون از همان لحظهی اول راحت استکفش اسکی نو قرار است اول تنگ باشد. لاینر جا باز میکند، پوسته نه. کفشی که در مغازه راحت است، بعد از ده روز اسکی گشاد میشود.
- فلکس سفت بهعنوان نشانهی سطحپوشیدن فلکس ۱۳۰ هیچ چیزی دربارهی سطح شما ثابت نمیکند. اگر در سرما نتوانید ساق را خم کنید، در عقبنشینی میایستید و همین را بعداً در آنالیز ویدیو میبینید.
- خرید چوب برای زمین رؤیایی بهجای زمین واقعیچوب فریرایدی که برای دو روز برف پودریِ سال خریدهاید، هجده روز دیگر روی پیست فقط دستوپاگیر است.
- لبه و کفی که سالهاست دست نخوردهاندرایجترین دلیل اینکه یک چوب «ناگهان بد شده»، مشکل تکنیکی نیست، مشکل سرویس است.
- دستکاری فیکس توسط خود فردعدد DIN سلیقهای نیست و عددِ روی خودِ فیکس جایگزین تست عملکرد نمیشود. این کار هر بار به تعمیرگاه تخصصی تعلق دارد.
- عوض کردن همهچیز با هماگر کفش، چوب و سرویس همزمان عوض شوند و بعد چیزی درست نباشد، نمیفهمید کدامیک مقصر بوده. تا جای ممکن هر فصل یک چیز را تغییر دهید.
این پنج سؤال را با خودتان به فروشگاه ببرید. اگر فروشنده از جواب دادن به یکیشان طفره رفت، آن مغازه جای درستی برای خرید شما نیست.
چکلیست
۱. در تست پوسته، پشت پاشنهی من چقدر فضا هست؟
۲. لست این کفش چند میلیمتر است و با فرم پای من میخواند؟
۳. کفیِ این کفش چه استانداردی دارد و فیکس من برای آن تأیید شده است؟
۴. عدد DIN من با چه روشی محاسبه میشود و بعد از تنظیم، رهاسازی تست میشود؟
۵. این چوب با چه زوایای لبهای از کارخانه آمده و آیا تنظیم میشود؟
قبل از خرج کردن چند ده میلیون، حدس زدن را کنار بگذارید.
قد و وزن، تعداد روزهای اسکی در سال و تجهیزات فعلیتان را بفرستید. یک ارزیابی صادقانه میگیرید، حتی اگر آن ارزیابی این باشد که ست فعلی شما کاملاً مناسب است.
دریافت مشاوره اختصاصی خرید
پرسیدن در واتساپ
مربی دوره
کسی که برنامهی تمرینی شما را طراحی و اجرا میکند.
آرش بخشش
مربی مسابقات و فانکشنال و تحلیلگر بیومکانیک
فارسی · Deutsch · English
- مدرک: مربی رسمی فدراسیون اسکی اتریش (ÖSSV) درجه ۳ و ایران درجه ۱ (درجه بندی در ایران برعکس تمام دنیا میباشد).
- تخصص: آنالیز سینماتیک حرکت، کاروینگ دینامیک و رفع خطاهای ریشهدار.
- تجربه در سطح تیم های مسابقه ای: کار با تیم های U12-U14 و دستیار مربی سابق تیم ملی.
- محل تدریس: اتریش (تیرول و تورهای آلپ) و به صورت محدود در تهران.
آشنایی با تیم مربیان ارشد ما
سؤالات متداول خرید تجهیزات
روی هر سؤال کلیک کنید تا پاسخ باز شود.
برای شروع، تجهیزات را کرایه کنم یا بخرم؟
توصیهی حرفهای ما این است: کفش اسکی شخصی خودتان را بخرید، اما در جلسات اول چوب را کرایه کنید. کفش شخصی، هم بهداشت و هم فیت دقیق پای شما را تضمین میکند که برای یادگیری حیاتی است. بعد از تسلط بر حرکات پایه، وقتی میدانید چه سبکی از اسکی را دنبال میکنید، چوب مناسب همان سبک را بخرید. زیر ده روز اسکی در سال، خرید چوب معمولاً صرفهی اقتصادی ندارد.
چه فلکسی بخرم؟
جدول را نقطهی شروع بگیرید (مبتدی ۷۰ تا ۹۰، متوسط ۹۰ تا ۱۲۰، پیشرفته از ۱۲۰ به بالا) و بعد آن را با پنج عامل تصحیح کنید: تعداد روزهای اسکی در سال، وزن، قدرتی که میتوانید رو به جلو به ساق کفش وارد کنید، قد (چون ساق بلندتر اهرم بلندتری است) و در آخر سطح فنی شما. اگر بیشتر از بیست تا سی روز در سال اسکی میکنید، آمادگی بدنی خوبی دارید یا ورزشهای جدید را سریع یاد میگیرید، یک پله بالاتر از جدول بروید. اگر هیچکدام صدق نمیکند، روی همان عدد جدول بمانید.
عمر مفید یک کفش اسکی چقدر است؟
کفش اسکی برای حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ روز اسکی طراحی شده است. اینکه در این بازه کجا بایستید به سه چیز بستگی دارد: کیفیت کفشی که خریدهاید، نوع استفاده (مسابقه در برابر اسکی آرام روی پیست) و اینکه چطور از آن نگهداری میکنید. اینکه این مقدار را در دو فصل پر کنید یا در ده فصل، فقط به میزان اسکی شما بستگی دارد. جدا از این، یک محدودیت دوم هم وجود دارد: بعد از حدود پنج تا هفت سال بهتر است کفش تعویض شود، چون پوسته با گذشت زمان سفت و ماده خسته میشود، حتی اگر کم استفاده شده باشد. هر کدام از این دو محدودیت زودتر فرا برسد، همان ملاک است. در عمل معمولاً لاینر زودتر از پوسته تمام میکند: اگر فصل به فصل مجبورید سگکها را تنگتر ببندید تا همان مهار قبلی را بگیرید، لاینر نشست کرده و اغلب تعویض لاینر کافی است، به شرطی که پوسته هنوز اندازه باشد و شکننده نشده باشد.
آیا میتوانم کفش اسکی را آنلاین و بدون پرو بخرم؟
به هیچ وجه توصیه نمیشود. سایز کفش شهری شما هیچ ارتباط مستقیمی با سایز کفش اسکی در سیستم مندو پوینت ندارد، و حجم پا، قوس کف پا و فرم استخوانهای مچ باید بررسی شوند. اگر ناچار به خرید آنلاین هستید، حداقل مندو پوینت و لست را از قبل بدانید و مدلی را انتخاب کنید که امکان تنظیم و قالبگیری داشته باشد. با این حال، هزینهی یک بار برگرداندن کالا معمولاً از هزینهی یک پرو حضوری بیشتر است.
طول چوب اسکی من چقدر باید باشد؟
قانون کلی برای سطح مبتدی و متوسط این است که چوب، ایستاده، بین چانه تا بینی شما قرار بگیرد. اما این فقط نقطهی شروع است: وزن، سرعت و شعاع چوب آن را جابهجا میکنند. چوب کوتاهتر راحتتر میچرخد و برای یادگیری بهتر است، چوب بلندتر در سرعت بالا پایدارتر است. یک اسکیباز سنگینتر معمولاً به چوبی بلندتر از عدد جدول نیاز دارد.
میتوانم فیکس را خودم برای کفش دیگری تنظیم کنم؟
جابهجا کردن طول کفش ساده به نظر میرسد، اما فقط نیمی از کار است. طبق ISO 11088 نصب، تنظیم و تست عملکرد یک مجموعهاند و تست را در خانه نمیتوانید انجام دهید. مهمتر اینکه اگر استاندارد کفیِ کفش جدید با قبلی فرق داشته باشد، ممکن است این ترکیب اصلاً مجاز نباشد. این تنها موردی در این راهنماست که هیچ میانبُر عملی ندارد.
تفاوت گریپواک با کفیِ آلپاین چیست؟
کفیِ کلاسیک آلپاین با استاندارد ISO 5355 تخت و از پلاستیک سخت است، پس انتقال نیرو مستقیم است و راه رفتن با آن ناخوشایند. گریپواک از سال ۲۰۲۱ استاندارد مستقل خودش را دارد، ISO 23223، قوسدار و لاستیکی است و راه رفتن با آن بهمراتب بهتر است. نکتهی حیاتی فقط این است که فیکس باید برای همان استاندارد تأیید شده باشد؛ فیکسهای دارای نشان MNC چند استاندارد را پوشش میدهند.
هر چند وقت باید چوب را سرویس کرد؟
واکس گرم تقریباً هر چهار تا شش روز اسکی، و تیز کردن لبه بهمحض اینکه ناخن روی لبه گیر نکند. سنگزنی کامل برای یک چوب پیست معمولاً سالی یک تا دو بار کافی است. بیشتر، بهتر نیست؛ هر بار سنگزنی مقداری متریال میبرد که برنمیگردد.
مشکل من از تجهیزات است یا از تکنیک؟
یک قانون سرانگشتی کاربردی: اگر خطا در هر دو سمت یکسان تکرار میشود، معمولاً تکنیک است. اگر فقط در یک جهت رخ میدهد یا با تجهیزات کرایهای بهطور محسوس تغییر میکند، ارزش دارد که تنظیم زاویه ساق، کنتینگ و فیت را بررسی کنید؛ خودِ این بررسی کارِ یک بوتفیتر حرفهای با دستگاه همراستایی لیزری است، نه کارِ چشم. جدا کردن قطعیِ این دو فقط با ویدیو ممکن است، چون هر دو از داخل دقیقاً یک شکل دیده و یک جور حس میشوند. همین یک قدم از ما برمیآید: میگوییم رفتن سراغ بوتفیتر در مورد شما ارزشش را دارد یا نه، قبل از اینکه پولش را بدهید.
نکتهی مهم
این راهنما یک چارچوب کلی است و جایگزین پرو و تنظیم حضوری توسط متخصص نمیشود. نصب، تنظیم و تست عملکرد فیکس منحصراً باید توسط تعمیرگاه دارای صلاحیت و مطابق ISO 11088 انجام شود. اعداد مربوط به زوایا، طولها و شاخصها مقادیر راهنما هستند و بسته به برند، مدل و فرم بدنی متفاوتاند. ما تجهیزات نمیفروشیم و از هیچ برند یا فروشندهای پورسانت نمیگیریم.